„Pomóżmy ludziom, aby pomogli sami sobie” – o idei programu CAL


word Wszystkie dokumenty zapisane w formacie Microsoft Word, możesz odczytać za pomocą bezpłatnego programu Microsoft Word Viewer. (ściągnij program)










RODZINY ZASTĘPCZE

Czym jest rodzina zastępcza?

Rodzina zastępcza to forma opieki nad dzieckiem, które tymczasowo lub trwale pozbawione jest opieki rodziców własnych. Opieka w ramach rodziny zastępczej to dobrowolny akt opiekuńczy wobec dziecka, usankcjonowany postanowieniem sądowym. Do rodziny zastępczej trafić mogą dzieci, których rodzicom została ograniczona lub zawieszona władza rodzicielska. W wielu przypadkach trafiają również dzieci, których rodzice zostali pozbawieni władzy rodzicielskiej. Ograniczenie władzy rodzicielskiej skutkuje przeniesieniem na opiekunów zastępczych codziennej opieki i troski nad dzieckiem, natomiast obszar tzw. reprezentacji ustawowej (podejmowanie ważnych decyzji życiowych względem dziecka) nadal należy do rodziców naturalnych dziecka. Rodzice zastępczy sprawują bieżącą opiekę nad dzieckiem. Ta forma opieki podlega także kontroli sądu i ośrodka pomocy społecznej. Na każde dziecko objęte opieką przyznawane są określone środki finansowe. Ich wysokość uzależniona jest od wieku dziecka, jego stanu zdrowia i podstawy prawnej umieszczenia w opiece zastępczej. Podstawowym zadaniem rodziny zastępczej jest zapewnienie dziecku należytych warunków rozwoju i wychowania.

Jakie mamy rodzaje rodzin zastępczych?
  1. Rodziny zastępcze spokrewnione z dzieckiem - opiekę przejmują członkowie rodziny dziecka,
  2. Rodziny zastępcze niespokrewnione z dzieckiem - opiekę sprawują osoby prawnie obce dla dziecka.
  3. Zawodowe niespokrewnione z dzieckiem rodziny zastępcze:
    • wielodzietne - w takiej rodzinie umieszcza się w tym samym czasie nie mniej niż troje i nie więcej niż sześcioro dzieci. W przypadku konieczności umieszczania w rodzinie licznego rodzeństwa liczba dzieci w wielodzietnej rodzinie zastępczej może się zwiększyć,
    • specjalistyczne - w takiej rodzinie umieszcza się dzieci niedostosowane społecznie albo dzieci z różnymi dysfunkcjami, problemami zdrowotnymi, wymagające szczególnej opieki i pielęgnacji. W rodzinie tej może wychowywać się w tym samym czasie nie więcej niż troje dzieci.
    • o charakterze pogotowia rodzinnego - w takiej rodzinie umieszcza się nie więcej niż troje dzieci na pobyt okresowy do czasu unormowania sytuacji życiowej dziecka, nie dłużej niż na 12 miesięcy. W szczególnie uzasadnionych przypadkach pobyt dziecka może być przedłużony, jednak nie więcej niż o kolejne 3 miesiące.


Zawodowa niespokrewniona z dzieckiem wielodzietna lub specjalistyczna rodzina zastępcza otrzymuje wynagrodzenie w wysokości od 95% do 160% podstawy, która wynosi 1.647,00 zł. (od kwoty 1.564,65 zł. do kwoty 2.635,20 zł.).
Zawodowa niespokrewniona z dzieckiem rodzina zastępcza o charakterze pogotowia rodzinnego w okresie pozostawania w gotowości przyjęcia dziecka otrzymuje miesięcznie wynagrodzenie w wysokości 95 % podstawy. Z dniem przyjęcia pierwszego dziecka otrzymuje ona miesięcznie wynagrodzenie w wysokości 160 % podstawy.
Ponadto każda rodzina zastępcza otrzymuje miesięcznie kwotę na częściowe pokrycie kosztów utrzymania każdego dziecka.
Pracownicy Wydziału Pomocy Dziecku i Rodzinie MOPS wraz ze specjalistami ośrodków adopcyjno-opiekuńczych udzielają pomocy również w formie:
  • poradnictwa rodzinnego,
  • terapii rodzinnej,
  • pracy socjalnej.


Kto może zostać rodzina zastępczą?

MOPS rozpatrując oferty kandydatów do pełnienia funkcji zawodowej niespokrewnionej z dzieckiem rodziny zastępczej, bierze pod uwagę w szczególności:
  • predyspozycje psychofizyczne kandydatów w zależności od typu rodziny zastępczej, (w przypadku dzieci niedostosowanych społecznie mile widziane kwalifikacje - resocjalizacji, pedagogiki)
  • umiejętności niezbędne w opiece nad dziećmi o szczególnych potrzebach, (rehabilitanci, pielęgniarki, lekarze, terapeuci)
  • doświadczenie w pracy z dziećmi o szczególnych potrzebach,
  • informacje pozwalające na ocenę funkcjonowania kandydatów w środowisku lokalnym,
  • warunki mieszkaniowe kandydatów pozwalające na przyjęcie dziecka o szczególnych potrzebach.


Pełnienie funkcji rodziny zastępczej może być powierzone małżonkom lub osobie niepozostającej w związku małżeńskim, jeśli osoby te spełniają następujące warunki:
  • dają rękojmię należytego wykonywania zadań rodziny zastępczej,
  • mają stałe miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej,
  • korzystają z pełni praw cywilnych i obywatelskich,
  • nie są lub nie były pozbawione władzy rodzicielskiej, nie są ograniczone we władzy rodzicielskiej ani też władza rodzicielska nie została im zawieszona,
  • wywiązują się z obowiązku łożenia na utrzymanie osoby najbliższej,
  • nie są chore na chorobę uniemożliwiającą właściwą opiekę nad dzieckiem, co zostało stwierdzone zaświadczeniem lekarskim,
  • mają odpowiednie warunki mieszkaniowe oraz stałe źródło utrzymania,
  • uzyskały pozytywną opinię ośrodka pomocy społecznej właściwego ze względu na miejsce zamieszkania.


Zasady przyznawania świadczeń:

Zgodnie z art. 78 ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004r. rodzinie zastępczej udziela się pomocy pieniężnej na częściowe pokrycie kosztów utrzymania każdego umieszczonego w niej dziecka. Pomoc przyznaje się na okres pobytu dziecka w rodzinie zastępczej, nie wcześniej jednak niż od miesiąca złożenia wniosku. Podstawą ustalenia wysokości przyznanej pomocy pieniężnej jest kwota 1.647,00zł. zwana "podstawą".

Wysokość pomocy pieniężnej na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka w rodzinie zastępczej zgodnie z § 9 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 18 października 2004r. (Dz. U. Nr 233 poz. 2344 z późn. zm.) w sprawie rodzin zastępczych, wynosi miesięcznie w przypadku dziecka:
  • do 7 lat - 60% podstawy - tj. 988,20zł.
  • do 7 lat, posiadającego orzeczenie o niepełnosprawności - 80% podstawy - tj. 1.317,60zł.,
  • od 7 lat do 18 lat, posiadającego orzeczenie o stopniu niepełnosprawności - 60% podstawy - tj. 988,20zł.,
  • od 7 do 18 lat, umieszczonego w rodzinie zastępczej na podstawie ustawy z dnia 26.10.1982r. o postępowaniu w sprawach nieletnich - 60% podstawy - tj. 988,20zł.,
  • od 7 do 18 lat, posiadającego orzeczenie o niepełnosprawności i umieszczonego w rodzinie zastępczej na podstawie ustawy z dnia 26.10.1982r. o postępowaniu w sprawach nieletnich - 80% podstawy -tj. 1.317,60zł.


Jeśli dziecko umieszczone w rodzinie zastępczej posiada dochód, kwotę pomocy pieniężnej pomniejsza się o kwotę odpowiadającą 50% dochodu dziecka, z tym, że pomoc pieniężna nie może być niższa niż 20% podstawy.

Co składa się na dochód dziecka?
  • renta wraz z dodatkami dla sierot zupełnych,
  • alimenty,
  • zasiłek pielęgnacyjny,
  • dochody uzyskane z majątku dziecka.





USAMODZIELNIANI WYCHOWANKOWIE RODZIN ZASTĘPCZYCH ORAZ PLACÓWEK OPIEKUŃCZO - WYCHOWAWCZYCH

Jaka pomoc przysługuje usamodzielnianym osobom?
Osoba usamodzielniana zostaje objęta wsparciem mającym na celu jej życiowe usamodzielnienie i integrację ze środowiskiem przez pracę socjalną. Otrzymuje także pomoc:
  • pieniężną na usamodzielnienie,
  • pieniężną na kontynuowanie nauki,
  • w uzyskaniu odpowiednich warunków mieszkaniowych, w tym w mieszkaniu chronionym,
  • w uzyskaniu zatrudnienia,
  • na zagospodarowanie - w formie rzeczowej.


Zasady przyznawania świadczeń:
Warunkiem przyznania pomocy pieniężnej na kontynuowanie nauki i na usamodzielnienie jest:
  • wskazanie przez osobę usamodzielnianą danych osoby, która podejmuje się pełnienia funkcji opiekuna usamodzielnienia oraz pisemnej zgody tej osoby,
  • złożenie indywidualnego programu usamodzielnienia,
  • złożenie wniosku o pomoc.


Pomoc pieniężna na kontynuowanie nauki oraz pomoc pieniężna na usamodzielnienie przysługuje osobie usamodzielnianej, która:
  • przebywała w rodzinie zastępczej, całodobowej placówce opiekuńczo-wychowawczej, domu pomocy społecznej, schronisku dla nieletnich, zakładzie poprawczym, specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym, specjalnym ośrodku wychowawczym, młodzieżowym ośrodku socjoterapii zapewniającym całodobową opiekę albo młodzieżowym ośrodku wychowawczym co najmniej rok, oraz
  • jest osobą samotnie gospodarującą i jej dochód nie przekracza 200% kwoty kryterium dochodowego na osobę samotnie gospodarującą, lub
  • zamieszkuje z rodziną i dochód na osobę w rodzinie nie przekracza 200% kwoty kryterium dochodowego na osobę w rodzinie.


Pomoc pieniężna na kontynuowanie nauki przysługuje osobie usamodzielnianej kontynuującej naukę w gimnazjum, szkole ponadpodstawowej, szkole ponadgimnazjalnej lub w szkole wyższej w wysokości 30 % podstawy miesięcznie - czyli 494,10 zł miesięcznie.
Pomoc pieniężną na kontynuowanie nauki przyznaje się po przedłożeniu na początku każdego semestru zaświadczenia, stwierdzającego kontynuowanie nauki w gimnazjum, szkole ponadgimnazjalnej lub szkole wyższej, nie dłużej jednak niż do ukończenia 25 roku życia.
Pomoc pieniężna na kontynuowanie nauki jest przyznawana na czas trwania roku szkolnego i roku akademickiego.

Pomoc pieniężna na kontynuowanie nauki może być zawieszona na okres do jednego roku, w przypadku gdy:
  • wystąpiły szczególne okoliczności związane z tokiem nauki, stanem zdrowia lub zdarzeniem losowym dotyczącym osoby usamodzielnianej,
  • nastąpiła przerwa w kontynuowaniu nauki przez osobę usamodzielnianą w okresie między ukończeniem przez nią szkoły niższego stopnia a rozpoczęciem nauki w szkole wyższego stopnia,
  • stwierdza się marnotrawienie przyznanej pomocy,
  • osoba usamodzielniana nie realizuje programu usamodzielnienia.
Pomoc pieniężną na usamodzielnienie i pomoc pieniężną na kontynuowanie nauki obligatoryjnie zawiesza się w przypadku, gdy przeciwko osobie usamodzielnianej wszczęto postępowanie karne o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego, do czasu prawomocnego zakończenia postępowania.

W myśl Ustawy o pomocy społecznej wychowanek rodziny zastępczej, który osiągnął pełnoletność, może pozostać w rodzinie zastępczej do czasu ukończenia szkoły, w której uczy się w momencie osiągnięcia pełnoletności.
Wychowanek placówki opiekuńczo-wychowawczej może pozostać w placówce do czasu ukończenia szkoły, w której uczy się w momencie osiągnięcia pełnoletności.

Wysokość pomocy na usamodzielnienie zależy od czasu przebywania wychowanka w rodzinie zastępczej lub placówce opiekuńczo-wychowawczej i wynosi odpowiednio:
  • 400 % "podstawy" (6.588,00 zł), w przypadku gdy osoba usamodzielniana przebywała w rodzinie zastępczej niespokrewnionej z dzieckiem i zawodowej niespokrewnionej z dzieckiem rodzinie zastępczej, placówce opiekuńczo-wychowawczej typu socjalizacyjnego, rodzinnego lub w domu pomocy społecznej dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych intelektualnie przez okres powyżej trzech lat;
  • 400 % "podstawy" (6.588,00 zł) - w przypadku gdy osoba usamodzielniana opuszcza dom dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży;
  • 300 % "podstawy" (4.941,00 zł) - w przypadku gdy osoba usamodzielniona przebywała w rodzinie zastępczej spokrewnionej z dzieckiem, młodzieżowym ośrodku wychowawczym, młodzieżowym ośrodku socjoterapii zapewniającym całodobową opiekę, specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym, specjalnym ośrodku wychowawczym, zakładzie poprawczym lub schronisku dla nieletnich przez okres powyżej trzech lat;
  • 200 % "podstawy" (3.294,00 zł) - w przypadku gdy osoba usamodzielniana przebywała w rodzinie zastępczej niespokrewnionej z dzieckiem i zawodowej niespokrewnionej z dzieckiem rodzinie zastępczej, placówce opiekuńczo-wychowawczej typu socjalizacyjnego, rodzinnego lub w domu pomocy społecznej dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych intelektualnie, w rodzinie zastępczej spokrewnionej z dzieckiem, młodzieżowym ośrodku wychowawczym, młodzieżowym ośrodku socjoterapii zapewniającym całodobową opiekę, specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym, specjalnym ośrodku wychowawczym, zakładzie poprawczym lub schronisku dla nieletnich przez okres od dwóch do trzech lat;
  • 100 % "podstawy" (1.647,00 zł) - w przypadku gdy osoba usamodzielniana przebywała w rodzinie zastępczej niespokrewnionej z dzieckiem i zawodowej niespokrewnionej z dzieckiem rodzinie zastępczej, placówce opiekuńczo-wychowawczej typu socjalizacyjnego, rodzinnego lub w domu pomocy społecznej dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych intelektualnie, w rodzinie zastępczej spokrewnionej z dzieckiem, młodzieżowym ośrodku wychowawczym, młodzieżowym ośrodku socjoterapii zapewniającym całodobową opiekę, specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym, specjalnym ośrodku wychowawczym, zakładzie poprawczym lub schronisku dla nieletnich przez okres od roku do dwóch lat;
  • pomoc nie przysługuje, kiedy okres pobytu w rodzinie lub placówce był krótszy niż jeden rok.


Pomoc pieniężna na usamodzielnienie może być przyznana na zaspokojenie ważnej życiowej potrzeby osoby usamodzielnianej, w szczególności na:
  • polepszenie warunków mieszkaniowych,
  • stworzenie warunków do działalności zarobkowej, w tym podniesienia kwalifikacji zawodowych,
  • pokrycie wydatków związanych z nauką osoby usamodzielnianej.


Ponadto usamodzielniany wychowanek może się ubiegać o pomoc na zagospodarowanie (pomoc rzeczowa), w skład której mogą wchodzić:
  • materiały niezbędne do przeprowadzenia remontu i wyposażenia mieszkania,
  • niezbędne urządzenia domowe,
  • pomoce naukowe,
  • sprzęt rehabilitacyjny,
  • sprzęt, który może posłużyć do podjęcia zatrudnienia.


Przyznanie pomocy pieniężnej na kontynuowanie nauki, na usamodzielnienie oraz pomocy na zagospodarowanie następuje w drodze decyzji administracyjnej.




PLACÓWKI OPIEKUŃCZO - WYCHOWAWCZE

Placówki opiekuńczo - wychowawcze:
  1. całodobowe placówki opiekuńczo - wychowawcze typu socjalizacyjnego,
  2. całodobowe placówki opiekuńczo - wychowawcze typu interwencyjnego,
  3. całodobowe placówki opiekuńczo - wychowawcze typu rodzinnego,
  4. placówki opiekuńczo - wychowawcze wielofunkcyjne,
  5. placówki opiekuńczo - wychowawcze wsparcia dziennego.


Całodobowe placówki opiekuńczo - wychowawcze
Zapewniają dzieciom, które zostały w nich umieszczone następujące formy pomocy:
  • wyżywienie,
  • dostęp do opieki zdrowotnej,
  • dostęp do zajęć wychowawczych, kompensacyjnych, terapeutycznych i rewalidacyjnych,
  • dostęp do nauki i pomoc w nauce,
  • wyposażenie w odzież i obuwie, zabawki odpowiednie do wieku rozwojowego, leki, podręczniki i przybory szkolne,
  • uczestnictwo w zajęciach pozalekcyjnych i rekreacyjno-sportowych
  • kwotę pieniężną do własnego dysponowania przez dzieci od 5. roku życia.


Placówki opiekuńczo-wychowawcze przygotowują wychowanków do samodzielnego życia. Placówki mogą się specjalizować w opiece nad dziećmi o szczególnych potrzebach.
W placówkach mogą przebywać dzieci niepełnosprawne, jeśli nie ma uzasadnionych przeciwwskazań. W placówce nie powinno jednocześnie przebywać więcej niż 30 dzieci, a w przypadku placówek rodzinnych nie może w nich przebywać więcej niż 8 dzieci.

Placówka opiekuńczo-wychowawcza wsparcia dziennego i jej formy pomocy
Zgodnie z art. 71 ustawy o pomocy społecznej w celu wsparcia funkcji opiekuńczych rodziny dziecko może zostać objęte opieką i wychowaniem w placówkach opiekuńczo - wychowawczych wsparcia dziennego:
  • opiekuńczej,
  • specjalistycznej

Placówki wsparcia dziennego są elementem wspierania rodzin funkcjonujących w środowisku zamieszkania.

Placówki tego rodzaju odgrywają rolę profilaktyczną (poprzez stwarzanie możliwości interesującego spędzania czasu wolnego, rozwijanie zainteresowań i pomoc w nauce) oraz rolę terapeutyczną, zapewniając pomoc pedagoga, psychologa, realizując programy korekcyjne. Podstawowym zadaniem placówek wsparcia dziennego jest ochrona rodziny przed rozbiciem i zapobieganie umieszczeniom dzieci w całodobowych placówkach opiekuńczo-wychowawczych. Placówka wsparcia dziennego prowadzi następujące formy pracy:
  • pomoc w kryzysach szkolnych, rodzinnych, rówieśniczych i osobistych
  • zajęcia socjoterapeutyczne
  • zajęcia korekcyjne, kompensacyjne i logopedyczne
  • indywidualne programy korekcyjne
  • pomoc w nauce
  • pomoc socjalną, dożywianie
  • organizację czasu wolnego, rozwój zainteresowań, organizację zabaw i zajęć sportowych
  • stałą pracę z rodziną dziecka
  • stałą współpracę z ośrodkiem pomocy społecznej, szkołą i sądem.





RODZINNE DOMY DZIECKA JAKO SZCZEGÓLNA FORMA PLACÓWKI OPIEKUŃCZO-WYCHOWAWCZEJ

Podstawy prawne funkcjonowania rodzinnych domów dziecka. Placówki rodzinne, od 1999r. są instytucjami pomocy społecznej, funkcjonującymi na podstawie:
  • art. 80 ust. 1 pkt 2, ust. 3, 5, 7, 8 ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004r. (Dz. U. Nr 64, poz. 593 z późn. zm.),
  • Rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 19 października 2007r. w sprawie placówek opiekuńczo - wychowawczych (Dz. U. nr 201 poz. 1455)
  • Rozporządzenia z dnia 5 listopada 2004r. w sprawie określenia zryczałtowanej kwoty na utrzymanie dziecka oraz stawek na bieżące funkcjonowanie placówki rodzinnej (Dz. U. Nr 245 poz. 2461 z późn. zm.),
  • Aktów prawa lokalnego: Uchwał Rady Miasta Gdańska, Zarządzeń Prezydenta Miasta Gdańska,
  • innych przepisów powszechnie obowiązujących, mających zastosowanie w bieżącej działalności rodzinnych domów dziecka.
Placówki rodzinne powoływane są uchwałą Rady Miasta Gdańska (na podstawie art. 12 pkt. 8 lit. "i" oraz art. 92 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym), funkcjonują jako jednostki budżetowe Miasta Gdańska. Zasady działania, organizację placówki jej strukturę i zadania określa regulamin organizacyjny placówki, nadany Zarządzeniem Prezydenta Miasta Gdańska. Organem sprawującym nadzór nad realizacją standardów usług, opieki i wychowania w placówkach rodzinnych jest Wojewoda Pomorski.

Formy pomocy udzielane przez rodzinny dom dziecka.

Placówka rodzinna zapewnia dzieciom częściowo lub całkowicie pozbawionym opieki rodziców:
  • całodobową opiekę i wychowanie w warunkach zbliżonych do domu rodzinnego,
  • opiekę do czasu powrotu dziecka do rodziny, umieszczenia go w rodzinie adopcyjnej lub jego usamodzielnienia
  • tworzy jedną, wielodzietną rodzinę dla dzieci, które nie mogą być umieszczone w rodzinie zastępczej lub przysposabiającej,
  • wychowuje dzieci w różnym wieku, w tym dorastające i stopniowo usamodzielniające się,
  • umożliwia wspólne wychowanie i opiekę licznemu rodzeństwu,
  • zapewnia dzieciom kształcenie, wyrównywanie opóźnień rozwojowych i szkolnych, zaspokaja dzieciom niezbędne potrzeby bytowe, rozwojowe, w tym emocjonalne, społeczne, religijne, a także zapewnia korzystanie z przysługujących na podstawie odrębnych przepisów świadczeń zdrowotnych,
  • ustala zasady kontaktów dziecka z rodzicami w porozumieniu z sadem i centrum pomocy oraz ośrodkiem adopcyjno-opiekuńczym.


Jak funkcjonują rodzinne domy dziecka.
Skierowanie do placówki rodzinnej wydaje powiatowe centrum pomocy rodzinie w porozumieniu z dyrektorem tej placówki, na podstawie:
  • orzeczenia sądu rodzinnego o umieszczeniu dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej;
  • wniosku rodziców o umieszczenie dziecka w placówce;
  • wniosku opiekunów prawnych małoletniego.
W placówce rodzinnej przebywać może od 4 do 8 dzieci, jednakże w szczególnie uzasadnionych przypadkach liczba dzieci może ulec zmniejszeniu lub zwiększeniu. Do rodzinnych domów dziecka przyjmowane są dzieci od 5 roku życia; w wyjątkowych przypadkach mogą być przyjmowane dzieci młodsze.
Wychowankowie mogą pozostać w rodzinnym domu dziecka do czasu uzyskania pełnoletności lub po jej uzyskaniu - do czasu ukończenia szkoły rozpoczętej przed 18 rokiem życia.

Kwalifikacji dzieci do placówki rodzinnej funkcjonującej na terenie Miasta Gdańska dokonuje Wydział Pomocy Dziecku i Rodzinie MOPS w porozumieniu z dyrektorem placówki. Pobyt w placówce rodzinnej ustaje w przypadku:
  • powrotu dziecka do rodziców,
  • zakwalifikowania dziecka do innej formy opieki,
  • usamodzielnienia się dziecka,
  • orzeczenia sądu o zakończeniu pobytu dziecka w placówce.

Placówką rodzinną kieruje i reprezentuje na zewnątrz dyrektor. Powołuje go Prezydent Miasta Gdańska. Dyrektor placówki rodzinnej jest jednocześnie wychowawcą.

Dyrektorem placówki rodzinnej może być osoba która posiada wykształcenie średnie lub wyższe, oraz odbyła szkolenie dla kandydatów do prowadzenia placówek rodzinnych i otrzymała opinię ośrodka adopcyjno - opiekuńczego o posiadaniu odpowiedniego przygotowania.

Zasady finansowania rodzinnych domów dziecka.

Prowadzenie placówek rodzinnych jest zadaniem własnym powiatu, jednakże może on zlecać to zadanie w drodze konkursu organizacjom społecznym, kościołowi, związkom wyznaniowym, fundacjom, stowarzyszeniom.

Obsługę finansowo-księgową publicznych placówek rodzinnych prowadzi starosta. Obsługę finansową i kadrową placówek rodzinnych w imieniu Prezydenta Miasta Gdańska prowadzi MOPS w Gdańsku. Placówki rodzinne otrzymują środki finansowe na bieżące funkcjonowanie oraz na utrzymanie dzieci, zgodnie z zasadami określonymi w Rozporządzeniu z dnia 5 listopada 2004r. w sprawie określenia zryczałtowanej kwoty na utrzymanie dziecka oraz stawek na bieżące funkcjonowanie placówki rodzinnej.

Wysokość środków finansowych kształtuje się następująco:
  1. Zryczałtowana kwota na utrzymanie dziecka - od dnia 01.09.2007r. na mocy Uchwały Nr XII/302/07 Rady Miasta Gdańska z dnia 30.08.2007r. została ona zwiększona do 42,5% "podstawy", tj. do kwoty 699,97 zł miesięcznie na 1 dziecko ; Zryczałtowaną kwotę na utrzymanie dziecka przeznacza się na:
    • wyżywienie dostosowane do potrzeb rozwojowych dziecka;
    • wyposażenie w: odzież, obuwie , bieliznę i inne przedmioty osobistego użytku, stosownie do
    • wieku i indywidualnych potrzeb dziecka,
    • środki higieny osobistej;
    • podręczniki, pomoce i przybory szkolne,
    • koszty przejazdu do i z miejsca uzasadnionego pobytu poza placówką ;
    • zajęcia kulturalne, rekreacyjne i sportowe,
    • zabawki odpowiednie do wieku rozwojowego dziecka;
    • miesięczna drobna kwotę do własnego dysponowania przez dziecko;
    • opłatę za pobyt w bursie lub internacie, jeżeli dziecko uczy się poza miejscowością, w której mieści się placówka.
  2. Miesięczne stawki na bieżące funkcjonowanie placówki rodzinnej (na utrzymanie lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym albo utrzymanie domu jednorodzinnego, w których mieści się placówka rodzinna) oraz na usługi telekomunikacyjne (abonament i limit połączeń telefonicznych);
  3. Stawki roczne:
    • na bieżące naprawy, remonty placówki rodzinnej (nie więcej niż 96 % podstawy na każde dziecko )
    • wyposażenie placówki w niezbędny sprzęt dla umieszczonych w niej dzieci (nie więcej niż 177% podstawy),
    • w miarę wystąpienia potrzeb :
      • stawkę roczną na świadczenia zdrowotne nieobjęte Narodowym Funduszem Zdrowia w kwocie odpowiadającej wysokości poniesionych wydatków, nie więcej niż 163 % podstawy;
      • stawkę roczną na wyrównywanie opóźnień w nauce w kwocie odpowiadającej wysokości poniesionych wydatków, nie więcej niż 163 % podstawy;

Wynagrodzenie osób zatrudnionych w placówce rodzinnej, w przypadku osób zatrudnionych jako pracownicy samorządowi regulują przepisy wykonawcze wydane na podstawie ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (t.j. Dz. U. z 2001r. Nr 142 poz. 1593 z późn. zm.), w przypadku osób będących nauczycielami zatrudnionymi na podstawie Karty Nauczyciela - ustawa Karta Nauczyciela oraz uchwała RMG w sprawie wynagradzania nauczycieli szkół i placówek, dla których organem prowadzącym jest Miasto Gdańsk.




WAŻNE TELEFONY I ADRESY

Wydział Pomocy Dziecku i Rodzinie

Ośrodek Adopcyjno-Opiekuńczy
ul. Abrahama 12/14
Tel/Fax: (0-58) 556-06-11, 556-05-79
e-mail:adopcja@wp.pl

Stowarzyszenie Rodzin Zastępczych i Adopcyjnych "Pelikan"
ul. Grunwaldzka 137 pok. 17
Tel/Fax: (0-58) 344-60-65, 345-26-28
e-mail:pelikan286@wp.pl


Fundacja "Dla Rodziny"
ul. Myśliwskie Wzgórza 18/2
Gdańsk
Tel: (0-58) 511 03 75
e-mail:fundacja@dlarodziny.org
www.dlarodziny.org


Pełny wykaz placówek opiekuńczo - wychowawczych kliknij tutaj





Niepokoją Cię zachowania Twojego dziecka.
Zauważasz zmiany w jego zachowaniu. Twoje dziecko jest:

  • apatyczne, smutne, przygnębione,
  • ma trudności z koncentracją
  • ma trudności z zasypianiem lub ma koszmary senne
  • odmawia jedzenia,
  • odmawia uczęszczania do szkoły,
  • skarży się na ból głowy, brzucha,
  • łatwo wpada w gniew,
  • przejawia agresywne zachowania w stosunku do rówieśników, rodzeństwa lub rodziców,
  • przejawia autoagresję,
  • podejrzewasz, że twoje dziecko może eksperymentować lub zażywać alkohol lub inne środki odurzające


Pomoc psychologiczną i terapeutyczną dla dzieci i młodzieży możesz uzyskać:

Ośrodek Terapii dla Dzieci i Młodzieży z Rodzin Alkoholowych
ul. Racławicka 17, tel. 0-58 347-89-30

Wojewódzki Ośrodek Terapii Uzależnienia od Alkoholu i Współuzależnienia
ul. Zakopiańska 37, tel. 0-58 301-51-32
  • prowadzi grupy terapeutyczne dla młodzieży powyżej 17 roku życia
  • dzieciom i młodzieży zagrożonej lub uzależnionej od narkotyków pomoc psychologiczną udzielają:

Miejska Poradnia Terapii Uzależnień i Współuzależnienia
Gdańskie Centrum Zdrowia
ul. Oliwska 62, tel. 0-58 342-14-06

Poradnia Profilaktyki i Terapii Uzależnień "MONAR"
ul. 3 Maja 6, tel. 0-58 302-04-42 lub 0-58 302-63-89

Ośrodek Rehabilitacji Dzieci i Młodzieży "MONAR"
ul. Agrarna 2, tel. 0-58 349-49-54 lub 0-58 349-46-90

Poradnia Młodzieżowego Ośrodka Terapeutycznego "Mrowisko"
ul. Niepodległości 817a, Sopot tel. 0-58 550-26-69
Antynarkotykowy Telefon Zaufania
Tel. 0 801 109 696
codziennie 16.00 - 21.00

Zajęcia psychoedukacyjne dla rodziców oraz zajęcia dla dzieci połączone z zabawami stymulującymi ich rozwój zapewniają:

Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna Nr 3
Ul. Wałowa 21, tel. 0-58 301-07-21
Gdańsk- Śródmieście

Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna Nr 4, ul. Krzemienieckiej 1,
tel. 0-58 341-05-42
Gdańsk - Zaspa






Procedura Pomocy Dziecku Krzywdzonemu

Procedury są pewnym uporządkowanym sposobem działania w trudnych sytuacjach. Ich podstawową zaletą jest to, że pozwalają szybko i skutecznie działać bez zbytecznego zastanawiania nad sensem i kolejnością podejmowanych czynności. Szczególnie wtedy, zagrożone jest bezpieczeństwo dziecka, znajomość zasad postępowania staje się nieodzowna i nieoceniona. Podejmując interwencję nie musimy się zastanawiać, czy nasze działania są adekwatne do sytuacji.
Wryty w pamięć i przetrenowany sposób postępowania stanowi wtedy gwarancję, że nasza interwencja będzie optymalna.
Nie można jednak zapominać, że procedury posługują się suchymi, uproszczonymi faktami, a nie ich interpretacją. Nie biorą pod uwagę złożoności życia i okoliczności, w których to samo zdarzenie ma często różny przebieg, różne przyczyny i różne skutki. Każda procedura ma za zadanie ułatwić podejmowanie działania, jednak nie można zapomnieć o wyjątkowości każdej sytuacji i konieczności dostosowania się do niej.
Warto zatem w tym miejscu przypomnieć sobie podstawowy cel, jakiemu służy procedura pomocy dziecku krzywdzonemu. Jest nim zapewnienie bezpieczeństwa dziecku krzywdzonemu, które doświadczyło przemocy fizycznej, emocjonalnej, seksualnej, zaniedbania. Cel ten można osiągnąć poprzez wspólne, jednolite zasady postępowania, z którymi utożsamiałyby się różne służby pracujące na rzecz dziecka i rodziny.
Stosowanie zaproponowanych procedur może przyczynić się do ułatwienia i przyspieszenia działań zmierzających do ochrony zdrowia dzieci krzywdzonych.

Procedura w formie pliku word



Program Pomocy Rodzinie na lata 2006 - 2009.
(pobierz program)

Program jest strategicznym dokumentem miasta Gdańska przyjętym w celu sprawnego i trafnego realizowania przez wspólnotę samorządową konstytucyjnej zasady udzielania szczególnej pomocy rodzinie.

Opracowanie Programu Pomocy Rodzinie wynika z realizowanego przedsięwzięcia "Strategii Rozwoju Gdańska do roku 2015" w ramach programu operacyjnego "Gdańsk Równych Szans" i stanowi realizację kierunków pomocy rodzinie, określonych w "Gdańskiej Strategii Rozwiązywania Problemów Społecznych do roku 2015".

Za generalny cel (misję) Programu Pomocy Rodzinie uznano stworzenie systemu wsparcia dla rodzin zagrożonych wykluczeniem społecznym. Program Pomocy Rodzinie posiada dwuetapową strukturę: etap pilotażowy, obejmujący rok 2006 oraz etap wdrożeniowy obejmujący lata 2007-2009.

Wszelkie uwagi i opinie dotyczące projektu Programu prosimy wysyłać pod mailowy adres wpdr@mops.gda.pl





Obecnie Wydział Pomocy Dziecku i Rodzinie funkcjonuje w oparciu o:
  • Zarządzenie Nr 130/04 Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Gdańsku z dnia 10 września 2004 roku w sprawie ustalenia Regulaminu Organizacyjnego Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Gdańsku wydanego na podstawie § 12 Statutu Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Gdańsku, zatwierdzonego Uchwałą Nr XVIII/551/2003 Rady Miasta Gdańska z dnia 30 grudnia 2003 r. w sprawie nadania statutu Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w Gdańsku,
  • Zarządzenie Nr 138/2004 Dyrektora MOPS w Gdańsku w sprawie określenia szczegółowego zakresu działania i wewnętrznej struktury wydziałów Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Gdańsku.
  • Ustawę z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2004r. Nr 64, poz. 593 z późn. zm.)
  • Ustawę z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 1998r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.)
  • Rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej z dnia 18 października 2004r. w sprawie rodzin zastępczych (Dz. U. Nr 233, poz. 2344 z późn. zm.)
  • Rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej z dnia 23 grudnia 2004r. w sprawie udzielania pomocy na usamodzielnienie, kontynuowanie nauki oraz zagospodarowanie (Dz. U. z 2005r. Nr 6, poz.45 z późn. zm.)
  • Rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej z dnia 19 kwietnia 2005r. w sprawie rodzinnego wywiadu środowiskowego (Dz. U. Nr 77, poz. 672)
  • Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 października 2007r. w sprawie placówek opiekuńczo - wychowawczych (Dz. U. Nr 201, poz. 1455)
  • Rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej z dnia 5 listopada 2004r. w sprawie zryczałtowanej kwoty na utrzymanie dziecka oraz stawek na bieżące funkcjonowanie placówki rodzinnej (Dz. U. Nr 245, poz. 2461 z późn. zm. )
  • Ustawę z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz. U. Nr 180 poz. 1493).

Strona powstała przy współpracy z Politechnika Gdańska
STATYSTYKI STRONY W razie problemów i usterek technicznych skontaktuj się z informatykami